Soorten 3D-printers vergeleken: FDM, resin, SLS, MJF, PolyJet, metaal

· 20 min leestijd

Dezelfde kleine knop op vier manieren gemaakt, grijs getekend met zwarte randen en de knop in geel: geprint in filament met zichtbare lagen, op supports van resin, weggezakt in nylonpoeder en op een metalen bouwplaat

De meeste 3D-printers smelten plastic filament en leggen het lijn voor lijn neer. Dat zijn de printers op bureaus en in werkplaatsen: alleen al in de eerste drie maanden van 2025 werden er meer dan een miljoen printers onder $ 2.500 verscheept. De andere harden vloeibare resin uit met licht, smelten poeder samen met een laser of een lamp, of spuiten druppeltjes zoals een inkjetprinter, en een paar ervan printen metaal. Hier lees je hoe elke soort werkt, waar hij goed in is, wat de machines kosten en welke een maker zelf kan hebben.

Wat er op de lijst staat

Elf printtechnieken uit de zeven soorten die de norm ISO/ASTM 52900 noemt, van filamentprinters tot metaal. Elke kaart heeft een tekening van hoe het werkt, wat de machines kosten, of een maker er zelf een zou kopen, de materialen en de plus- en minpunten.

Waar de feiten vandaan komen

De eigen pagina's van de fabrikanten, Protolabs en Protolabs Network voor de toleranties en de leveringscijfers van CONTEXT voor wat er verkocht wordt, allemaal gelezen op 11 november 2026. Het laatste antwoord op deze pagina linkt naar elke bron.

Prijzen

De Amerikaanse webwinkels van de fabrikanten op 11 november 2026, zonder belasting. Veel hadden Black Friday-aanbiedingen, dus we geven de normale prijs en zeggen erbij als er een aanbieding loopt. De meeste industriële machines worden op offerte verkocht; daarvoor geven we een gepubliceerde prijs met de datum, of zeggen we dat er geen is.

Als je dit wilt Gebruik
Prototypes, beugels en onderdelen voor elke dag Een filamentprinter (FDM)
Fijne details: miniaturen, sieraden, tandheelkundige modellen Een resinprinter (MSLA)
Sterke nylon onderdelen zonder supports, veel tegelijk SLS of MJF, besteld bij een dienst
Modellen in full colour, of stijf en rubberachtig in één onderdeel Material jetting (PolyJet), besteld
Metalen onderdelen Laserpoederbedfusie, besteld bij een dienst

De zeven soorten 3D-printen

De norm voor de woorden van 3D-printen, ISO/ASTM 52900, deelt elke printer in bij een van zeven procescategorieën, naar de manier waarop hij materiaal verbindt. De huidige editie is van 2021, en ISO heeft die in 2025 herzien en bevestigd. Zo definieert de norm elke categorie:

Categorie Definitie van de norm In dit artikel
Materiaalextrusie Materiaal wordt selectief gedoseerd door een spuitmond of opening FDM, metaal-FDM
Vatpolymerisatie Vloeibaar fotopolymeer in een bak wordt selectief uitgehard door polymerisatie die door licht wordt geactiveerd MSLA, SLA, DLP
Poederbedfusie Thermische energie smelt selectief delen van een poederbed samen SLS, MJF, laserpoederbedfusie van metaal
Material jetting Druppels van het uitgangsmateriaal worden selectief neergelegd PolyJet, wasprinters
Binder jetting Een vloeibaar bindmiddel wordt selectief neergelegd om poedermaterialen te verbinden Binder jetting van metaal
Directed energy deposition Gefocuste thermische energie wordt gebruikt om materialen samen te smelten terwijl ze worden neergelegd DED en wire arc
Sheet lamination Vellen materiaal worden aan elkaar gehecht tot een onderdeel Niet in dit artikel

De merknamen lopen hier dwars doorheen. MJF gebruikt een inkjetkop, maar wat het poeder verbindt is warmte, dus is het poederbedfusie. DMLS en SLM zijn twee namen voor metaal printen met een laser in een poederbed: volgens Protolabs Network zijn ze “voor de meeste toepassingen min of meer uitwisselbaar”.

Alle soorten 3D-printers

Een Bambu Lab A1 mini, een filamentprinter
Een Bambu Lab A1 mini met zijn AMS lite, dat filament van vier spoelen aanvoert
3D-geprinte tandwielen van PLA, een ventilatorwaaier en een tandwielkast op een witte achtergrond

Materiaalextrusie

FDM

Fused deposition modeling, ook FFF genoemd

Vanaf $ 219Bambu Lab A1 mini, in de aanbieding voor $ 199

Zelf kopen: ja, de printer waar de meeste makers mee beginnen

Een hotend smelt plastic filament en een nozzle legt het in lijnen neer, elke laag boven op de vorige. De vuistregel van Bambu Lab is een laaghoogte van 20 tot 70% van de nozzle, dus 0,08 tot 0,28 mm met de gebruikelijke nozzle van 0,4 mm. De best verkochte kosten $ 219 tot $ 749; industriële, zoals die van UltiMaker, worden op offerte verkocht.

  • PLA, PETG, ABS, ASA, TPU, nylon
  • ±0,5 mm op een desktopprinter
  • Lagen van 0,08 tot 0,28 mm

Pluspunten

  • De goedkoopste printers en het goedkoopste materiaal
  • Grote onderdelen in taaie kunststoffen, en meerdere kleuren in één print
  • De meeste keus in printers, filamenten en hulp

Minpunten

  • Het zwakst tussen de lagen, dus de richting van een onderdeel telt
  • Overhangen hebben supports nodig, die sporen achterlaten
  • Laaglijnen die je ziet en voelt

Foto's: Bambu Lab; geprinte onderdelen: Snapmaker, Unsplash-licentie

Een Elegoo Mars 5 Ultra, een resinprinter met een grijze kap
Een gedetailleerd model van resin dat ondersteboven aan de bouwplaat van een Elegoo Mars 5 Ultra hangt
Een Formlabs Form 4, een resinprinter met een oranje kap

Vatpolymerisatie

MSLA

Gemaskeerde stereolithografie, ook LCD-resinprinten genoemd

Vanaf $ 259Elegoo Mars 5 Ultra, in de aanbieding

Zelf kopen: ja, met handschoenen, een wasbeurt en uitharden

Leds schijnen omhoog door een lcd-scherm, dat alleen licht doorlaat waar de laag is, en harden een hele laag resin tegelijk uit op de bodem van een bak. Het onderdeel hangt ondersteboven aan de bouwplaat, die laag voor laag omhooggaat. De Form 4 van Formlabs, vanaf $ 2.625, is ook een MSLA-printer.

  • Standaard, taaie, flexibele en gietbare resins
  • Pixels vanaf 14 × 19 µm (Elegoo Saturn 4 Ultra 16K)
  • Lagen van 0,01 tot 0,2 mm

Pluspunten

  • Veel fijnere details dan filament, voor de prijs van een filamentprinter
  • Een volle plaat print even snel als één onderdeel, omdat elke laag in één keer uithardt
  • Gladde oppervlakken, in elke richting even sterk

Minpunten

  • Resin vraagt om handschoenen, een geventileerde ruimte, een wasbeurt in alcohol en uitharden onder uv
  • Standaardresins zijn bros
  • Kleinere bouwvolumes dan filamentprinters

Foto's: Elegoo en Formlabs

Een 3D Systems SLA 750, een SLA-printer met laser zo groot als een kast
In een SLA 750: een laserstraal die onderdelen op het oppervlak van de resin tekent
Hoge onderdelen van resin op het bouwplatform in een SLA 750

Vatpolymerisatie

SLA

Stereolithografie, met een laser

Op offerteindustriële machines

Zelf kopen: zelden; de grote lasermachines staan bij diensten

Een laser, gestuurd door spiegels, tekent elke laag op de resin. De eerste SLA-printers waren grote baden met de laser erboven; Formlabs bracht het in 2011 ondersteboven naar het bureau met de Form 1, en zijn huidige Form 4 maskeert het licht in plaats daarvan met een scherm.

  • Dezelfde resins als MSLA
  • ±0,05 mm bij Protolabs
  • De laserspot bepaalt het detail

Pluspunten

  • Het nauwkeurigste kunststofproces bij Protolabs
  • Heel gladde, fijne oppervlakken
  • Grote onderdelen op industriële machines

Minpunten

  • Volgens Formlabs kan een laser veel trager zijn dan DLP of MSLA
  • Dezelfde rommel en brosheid als elke resinprint
  • Supports om af te knippen en te schuren

Foto's: 3D Systems

Drie DLS-printers van Carbon naast elkaar
Een adidas 4DFWD 2-hardloopschoen, met een tussenzool van roosterwerk die Carbon heeft geprint

Vatpolymerisatie

DLP

Digital light processing

Op offerteCarbon verhuurt zijn printers met een abonnement

Zelf kopen: tandtechnische labs en fabrieken wel; makers bestellen de onderdelen

Een projector met een chip vol piepkleine spiegeltjes belicht een hele laag tegelijk. Carbons versie, DLS, projecteert door een venster dat zuurstof doorlaat. Die houdt een laag resin van ongeveer 20 µm dik vloeibaar, zodat het onderdeel groeit zonder van de bodem los te scheuren. Daarna gaat het de oven in om het sterker te maken.

  • Resins voor tandheelkunde, engineering en elastomeren
  • Eén pixel per spiegeltje

Pluspunten

  • Snel, omdat elke laag in één keer uithardt
  • Populair in tandtechnische labs om die snelheid, zegt Formlabs
  • De resins van Carbon worden sterker in de oven

Minpunten

  • Gevoelig voor vervorming over het bouwvlak, dus het vraagt om zorgvuldig kalibreren
  • Meestal duurder dan een lcd-printer die het even goed doet
  • Grote machines alleen op offerte of met een abonnement

Foto's: Carbon

Een 3D Systems ProJet MJP 2500, een material jetting-printer
Handen bij het open deksel van een ProJet MJP 2500

Material jetting

Material jetting

Verkocht als PolyJet door Stratasys en als MultiJet door 3D Systems

$ 99.000Stratasys J55, bij de introductie in 2020

Zelf kopen: nee, bestel de onderdelen

Een inkjetkop spuit druppeltjes resin en een uv-lamp hardt ze uit terwijl hij voorbijkomt. Verschillende koppen spuiten verschillende resins, dus één onderdeel kan meerdere kleuren hebben, doorzichtig zijn, en op de ene plek rubberachtig en op de andere stijf. Een supportmateriaal vult elke opening en wordt achteraf met water weggespoeld. 3D Systems maakt hetzelfde soort printer, en een die was spuit om sieraden te gieten.

  • Lagen van 16 tot 32 µm
  • ±0,13 mm bij Protolabs
  • Resin voor ongeveer $ 300 tot $ 1.000 per kilo

Pluspunten

  • Full colour en meerdere materialen in één onderdeel
  • Heel glad en nauwkeurig, bijna zonder sporen van supports
  • Prototypes die eruitzien en aanvoelen als het product

Minpunten

  • Bros, en de resin wordt in het licht na verloop van tijd zwakker
  • Dure machines en dure resin
  • Elk onderdeel heeft supportmateriaal nodig, en dat kost resin

Foto's: 3D Systems

Een Formlabs Fuse 1+ 30W, een SLS-printer
Een grijs SLS-testonderdeel van nylon van Formlabs, een doos met tekst en details aan de zijkanten
De onderdelen van een racedrone, op een Fuse geprint in zwart nylon, uitgestald op een blauwe tafel

Poederbedfusie

SLS

Selectief lasersinteren

Vanaf $ 24.649Formlabs Fuse 1+ 30W; $ 84.999 voor de grotere Fuse X1

Zelf kopen: kleine bedrijven wel; makers bestellen de onderdelen

Een roller spreidt een laag nylonpoeder uit, verwarmd tot net onder het smeltpunt, en een laser tekent het onderdeel erin. Het losse poeder houdt het onderdeel op zijn plek, dus er zijn geen supports nodig, en onderdelen kunnen in drie dimensies worden gestapeld tot de kamer vol is. Formlabs rekent ongeveer $ 60.000 voor zijn hele opstelling, met het zeefstation, tegenover $ 200.000 tot $ 500.000 of meer voor de industriële machines waarmee het concurreert.

  • Nylon 12, nylon 11, TPU, glasgevuld nylon
  • ±0,25 mm bij Protolabs
  • Lagen bij Formlabs: 0,11 mm

Pluspunten

  • Sterke onderdelen, die Formlabs vergelijkt met spuitgegoten onderdelen
  • Geen supports, dus elke vorm kan, zelfs onderdelen in onderdelen
  • Een volle kamer print veel onderdelen tegelijk

Minpunten

  • De machines kosten zoveel als een auto, met een poederstation erbovenop
  • Ongebruikt poeder moet gezeefd en met nieuw gemengd worden
  • Een licht ruw, korrelig oppervlak

Foto's: Formlabs

Een HP Multi Jet Fusion 1200 en zijn materiaalstation
In een MJF-printer: de bedrukte omtrekken van onderdelen op een verse laag grijs poeder
Een grijs droneframe en andere met MJF geprinte onderdelen op een bureau

Poederbedfusie

MJF

Multi Jet Fusion, het proces van HP

Onder $ 60.000HP MJF 1200, verwacht begin 2027

Zelf kopen: nee, bestel de onderdelen

In plaats van een laser spuit een inkjetkop een fusing agent waar het onderdeel komt en een detailing agent langs de randen, en lampen verwarmen het bed zodat het bedrukte poeder samensmelt. Een hele laag smelt in één keer samen. Volgens HP kan tot 80% van zijn PA 12-poeder opnieuw worden gebruikt.

  • Vooral nylon 12 (PA 12), ook PA 11 en TPU
  • ±0,30 mm bij Protolabs
  • Protolabs verft zijn onderdelen zwart

Pluspunten

  • Sterke onderdelen van nylon, in elke richting iets gelijkmatiger dan SLS, zegt Protolabs
  • Geen supports, en veel onderdelen per printopdracht
  • Het meeste poeder wordt opnieuw gebruikt

Minpunten

  • Alleen industriële machines
  • Een servicecontract van ongeveer 10% van de hardwareprijs per jaar, zegt HP
  • Bij Protolabs iets minder nauwkeurig dan SLS

Foto's: HP

Een EOS M 290, een metaalprinter, met zijn besturingskast
Een Xact Metal XM200G, een compacte poederbedprinter voor metaal
Een turbohuis, door JLC3DP in metaal geprint

Poederbedfusie

Laserpoederbedfusie van metaal

Verkocht als DMLS, SLM en LPBF

Vanaf $ 90.000Xact Metal XM200G, bij de introductie in 2021

Zelf kopen: nee, bestel de onderdelen

De kamer is gevuld met een inert gas zoals argon, en een laser smelt elke laag metaalpoeder. Het onderdeel wordt gebouwd op massieve metalen supports die vastzitten aan een stalen plaat, op de plaat warmtebehandeld om spanningen weg te nemen, en dan afgezaagd of met draadvonken losgemaakt. EOS noemt geen prijzen voor zijn machines.

  • 316L, 17-4 PH, titaan, aluminium, Inconel
  • ±0,08 mm bij Protolabs
  • Lagen van 20 tot 50 µm

Pluspunten

  • Volledig dichte metalen onderdelen, bijna 100% bij Protolabs
  • Roosterstructuren en samenstellingen in één onderdeel geprint
  • Staalsoorten, titaan, aluminium en nikkellegeringen

Minpunten

  • De supports zijn van metaal en moeten tegen betaling worden afgezaagd en weggefreesd
  • Gevoeliger voor vermoeiing dan conventioneel gemaakt metaal, zegt Protolabs Network
  • $ 90.000 en meer voor de machine

Foto's: EOS, Xact Metal en JLC3DP

Een fabriekshal met rijen HP Metal Jet-printers
Rijen kleine gesinterde stalen tandwielen, door GKN geprint op HP Metal Jet

Binder jetting

Binder jetting van metaal

Geprint met lijm, daarna gesinterd in een oven

Ongeveer $ 550.000HP Metal Jet S100

Zelf kopen: nee, dit is voor fabrieken

Een inkjetkop spuit laag voor laag een bindmiddel op metaalpoeder, en zo ontstaat een breekbaar “groen” onderdeel. Dat wordt uitgehard en dan gesinterd in een oven, waar de metaalkorrels samensmelten en het onderdeel krimpt tot zijn uiteindelijke maat. Desktop Metal, een grote naam in deze techniek, ging in 2025 failliet, en zijn binder jetting-tak werd verkocht aan Arc Impact.

  • Roestvrij staal 316L en 17-4 PH
  • Geen supports
  • ±0,3 mm bij JLC3DP

Pluspunten

  • Geen supports om te verwijderen
  • Gemaakt voor grote aantallen onderdelen, zegt HP
  • Complexe vormen en fijne details

Minpunten

  • Onderdelen krimpen in de oven, dus ze worden te groot geprint
  • Een oven en uitharden komen bovenop de printer
  • Een half miljoen dollar voor de printer

Foto's: HP

Een spoel Ultrafuse 316L-filament naast een gesinterd onderdeel van roestvrij staal dat ermee geprint is

Materiaalextrusie

Metaal-FDM

Gebonden metaal: metaalpoeder in een plastic bindmiddel

Je filamentprinteren een dienst die ontbindert en sintert

Zelf kopen: zelf printen, dan de onderdelen opsturen

Een filament dat grotendeels uit roestvrijstalen poeder bestaat, print op een gewone filamentprinter. Het geprinte onderdeel wordt daarna ontbinderd, om het plastic eruit te halen, en gesinterd tot massief metaal. Forward AM, dat het filament Ultrafuse 316L en 17-4 PH maakt, laat beide doen door partners. Onderdelen krimpen, dus MatterHackers schaalt ze op tot 120% in de breedte en 126% in de hoogte.

  • Roestvrij staal 316L en 17-4 PH
  • Lagen van 0,10 tot 0,25 mm
  • 20 tot 26% te groot geprint

Pluspunten

  • Metalen onderdelen uit een printer die je al hebt
  • Geen los metaalpoeder in huis
  • Beugels, gereedschap en mallen in kleine aantallen

Minpunten

  • Wachten terwijl de onderdelen worden opgestuurd en gesinterd
  • Krimpt meer in de hoogte dan in de breedte, dus het vraagt om testprints
  • Maar twee soorten roestvrij staal

Foto: Forward AM

Een kop voor directed energy deposition die een rups metaal op een ringvormig onderdeel legt
Een wire arc-kop die laag voor laag een metalen onderdeel op een plaat opbouwt

Directed energy deposition

DED

Directed energy deposition, inclusief wire arc (WAAM)

Op offertegeen gepubliceerde prijzen

Zelf kopen: nee

Een kop smelt metaaldraad of metaalpoeder terwijl hij het aanvoert, met een laser, een elektronenbundel of een lasboog, en bouwt het onderdeel rups voor rups op. Het is voor grote onderdelen en reparatie: Hyundai gebruikt wire arc-printen voor grote constructiedelen, en GKN Aerospace gebruikt DED om onderdelen van straalmotoren te herstellen.

  • Staal, roestvrij staal, aluminium, titaan
  • Bouwt verder op bestaande onderdelen

Pluspunten

  • Heel grote onderdelen uit één stuk
  • Herstelt versleten onderdelen door er weer metaal op aan te brengen

Minpunten

  • Grove rupsen, geen fijne details
  • Alleen industriële machines

Foto's: GKN Aerospace en Hyundai

Hoe nauwkeurig elke soort is

Protolabs geeft een tolerantie voor elk proces dat het draait, op zijn eigen industriële machines. Een desktopprinter doet het meestal slechter: Protolabs Network geeft ±0,5% voor desktop-FDM en -SLA, minstens ±0,5 mm voor FDM en ±0,10 mm voor resin.

SLA±0,05 mm
Metaal±0,08 mmLaserpoederbedfusie in aluminium, roestvrij staal, titaan, Inconel en kobaltchroom
PolyJet±0,13 mm
SLS±0,25 mm
MJF±0,30 mm
FDM±0,5 mmPLA en PETG
De tolerantie die Protolabs voor elk proces geeft op zijn pagina over 3D-printen, gelezen op 11 november 2026. Voor metaal en MJF komt er 0,1% van de lengte bij voorbij de eerste inch.
Bekijk als tabel
ProcesTolerantie
SLA±0,05 mm
Metaal±0,08 mm
PolyJet±0,13 mm
SLS±0,25 mm
MJF±0,30 mm
FDM±0,5 mm

Zelf kopen of de onderdelen bestellen?

Een filamentprinter is waar de meeste makers beginnen, en een resinprinter voor details kost ongeveer hetzelfde. Voorbij die twee kosten de machines tienduizenden of honderdduizenden dollars, dus is het goedkoper om de onderdelen te bestellen: upload het model bij een dienst en het onderdeel komt met de post. JLC3DP, een van de diensten die we vergeleken, geeft op zijn site een prijs voor elk van deze technieken:

Bij JLC3DP Vanaf Tolerantie tot
SLA-resin $ 0,30 ±0,2 mm
FDM $ 1,00 ±0,3 mm
MJF-nylon $ 1,00 ±0,3 mm
SLS-nylon $ 1,00 ±0,3 mm
Resin jetting in full colour $ 5,00 ±0,2 mm
Binder jetting van metaal, 316L $ 5,00 ±0,3 mm
Laserpoederbedfusie van metaal $ 8,00 ±0,3 mm

Dat zijn de prijzen voor de kleinste onderdelen, zonder verzending. Grotere onderdelen worden geprijsd op gewicht: toen JLC3DP zijn prijzen voor het laatst verlaagde, in augustus 2025, kostte MJF-nylon $ 0,275 per gram en 316L-staal $ 0,21 per gram.

Welke zouden wij kiezen?

Volgens ons begin je met een filamentprinter: de populairste kosten $ 219 tot $ 749 en printen de beugels, behuizingen en mallen die de meeste makers nodig hebben. Leer de filamenten en de nozzles kennen, en neem er alleen een resinprinter bij als je miniaturen, sieraden of andere kleine, gedetailleerde onderdelen print. Bestel onderdelen van nylon en metaal bij een dienst tot je er zoveel nodig hebt dat een machine zichzelf terugverdient. Elk van deze printers begint bij een 3D-model, en de slicer maakt daar de bewegingen van je printer van.

Over CadFlow

We maken CadFlow, modern CAD voor makers en ingenieurs: sneller modelleren, makkelijker in gebruik en robuuster dan traditioneel CAD. Het is nog niet openbaar. Wil je het proberen, zet je dan op de wachtlijst.

Veelgestelde vragen

Wat is de meest gebruikte soort 3D-printer?

De filamentprinter (FDM). CONTEXT, dat de leveringen van printers bijhoudt, telde in het eerste kwartaal van 2025 meer dan een miljoen verscheepte printers onder $ 2.500. Bambu Lab, dat alleen filamentprinters maakt, had daar over 2025 37% van, en Bambu Lab, Creality, Elegoo en Anycubic hadden samen 87% in het tweede kwartaal van 2026.

Wat is het verschil tussen SLA, MSLA en DLP?

Alle drie harden ze vloeibare resin uit met licht, laag voor laag. SLA tekent elke laag met een laser, DLP projecteert de hele laag met een chip vol piepkleine spiegeltjes, en MSLA schijnt leds door een lcd-scherm dat alles afschermt behalve de laag. MSLA is wat bijna elke resinprinter voor thuis gebruikt, de Form 4 van Formlabs ook.

Is resinprinten veilig?

Met voorzichtigheid. Formlabs zegt dat je altijd handschoenen van nitril of neopreen moet dragen, omdat vloeibare resin sensibiliserend is: als je het steeds weer aanraakt, kun je er allergisch voor worden. Ventileer de ruimte, was onderdelen in isopropylalcohol, giet nooit resin door de gootsteen en hard de onderdelen na onder uv-licht.

Kan ik thuis metaal 3D-printen?

Niet rechtstreeks. Je kunt een filament met metaal erin, zoals Ultrafuse 316L van Forward AM, op een gewone filamentprinter printen en de onderdelen dan opsturen om ze te laten ontbinderen en sinteren tot massief staal. Of je print een model in gietbare resin en laat het gieten: de Castable Wax Resin van Formlabs brandt schoon uit voor het gieten van sieraden. De goedkoopste metaalprinter met laser die we vonden, kwam uit voor $ 90.000.

Wat is het verschil tussen SLS en MJF?

Allebei smelten ze nylonpoeder laag voor laag samen, zonder supports. SLS tekent elke laag met een laser; MJF spuit een fusing agent op het poeder en verwarmt de hele laag met lampen. Bij Protolabs is SLS iets nauwkeuriger (±0,25 tegenover ±0,30 mm), en zijn MJF-onderdelen in elke richting iets gelijkmatiger; Protolabs verft ze zwart.

Is 3D-printen hetzelfde als additive manufacturing?

Bijna. ISO/ASTM 52900 noemt additive manufacturing het proces waarbij materialen worden verbonden om onderdelen te maken uit de gegevens van een 3D-model, meestal laag op laag. De norm merkt op dat “3D-printen” vaak voor hetzelfde wordt gebruikt, vooral voor machines die niet industrieel zijn.

Waar komen de feiten vandaan?

We hebben ze gelezen op 11 november 2026. De norm: ISO/ASTM 52900:2021 en de preview. Wat er verkocht wordt: de cijfers van CONTEXT in TCT Magazine, nog eens en in Tom's Hardware. Prijzen: Bambu Lab, Elegoo, Formlabs Form 4 en Fuse, HP MJF 1200 en Metal Jet, Carbon, en TCT Magazine over de Stratasys J55 en de Xact Metal XM200G. Hoe elke soort werkt: Formlabs over resinprinters, SLS en veilig werken met resin, Carbon, Protolabs Network over material jetting en metaal, 3D Systems, Forward AM en MatterHackers, en 3D Printing Industry over Hyundai en GKN Aerospace. Toleranties: Protolabs en Protolabs Network. Prijzen van diensten: JLC3DP en zijn prijsverlaging. Desktop Metal: TCT Magazine.

Gratis tools hierbij

Geschiedenis van dit artikel

  1. Gepubliceerd
Alle artikelen op hun laatste update

Het team achter CadFlow schrijft deze blog. In CadFlow bouw je je project in 3D en laat je zien hoe je het in elkaar zet.

Bekijk hoe CadFlow werkt